Það er bara meira gaman að fara fjörðinn, eftir að göngin opnuðu fyrir ökulata, þá breyttist fjörðurinn í mína einkareis-braut (að sjálfsögðu allt á löglegum hraða ).
Þetta með annan gírinn er náttúrulega haugalygi, en ég lenti í því í góðakstri við Ragga, að ná bara ekki að stinga hann algerlega af, skiptiljósið blikkandi og mikill hasar, þá hafði ég gleymt 6 gír.
Þýðir ekkert fyrir Kalla að rífa sig, gírkassarnis snúa ekki einusinni allir eins á hjólunum hans.
Og það er ekkert mál að stinga súkkurnar af, því þrátt fyrir aflið í þeim þá eru ökumennirnir yfirleitt algerlega vonlausir, ef það er ekki beint, breitt og marflatt eins og risapönnukaka, þá er engin geta hjá þeim.
Reyndar hef ég aldrei skilið miðað við lætin og prjóngleðina í þeim, hvað þeir keyra svo SVAKALEGA hægt þegar koma smá beygjur eða mishæðir, holur og kannski smá möl.....
Ég leyfi mér að halda því fram, svona án vísindalegra rannsókna, að súkkueign sé síðasta stig áður en menn fá sér harley með tilheyrandi ístru, andlitsgróðri, slefi og hor...
Bæn mín til Frikkans: " PRRRUMMMPP!"