Mig langar með grein þessari að fjalla um mál bifhjólamanna í íslensku þjóðfélagi, velta upp nokkrum vangaveltum og skoða stöðu bifhjóla á vegum landsins ásamt því að skoða nokkur atriði sem snúa beint að bifhjólafólki.
Ég verð að byrja á að skrifa um eitt það alundarlegasta mál sem er í gangi hér á Íslandi og hefur verið það í allnokkurn tíma, en það er álit almennings á bifhjólafólki.
Af einhverjum óskiljanlegum ástæðum er oft litið á bifhjólafólk sem vandræðagemsa, glæpamenn, hraðafíkla og jafnvel harðsvíraða glæpamenn. Einnig er sú meinloka í íslenskri þjóðarsál að bifhjólafólk sé einn af fáum hópum þar sem hópurinn er látinn blæða fyrir einstaklinginn. Af hverju þetta er veit ég ekki. Ef bifhjólamaður ekur of hratt er viðurlagið hjá almenning "þetta bifhjólafólk er brjálað". Ef ökumaður bifreiðar ekur of hratt eru hinsvegar allir ökumenn bifreiða á Íslandi ekki dæmdir sem hópur eins og raunin er með bifhjólafólk.
Það er kannski ekki úr vegi að upplýsa þá sem það ekki vita, að þegar þú kaupir þér bifhjól á Íslandi, þá gengur þú ekki sjálfkrafa í neinn hóp, klúbb eða samtök, ekki frekar en þegar þú kaupi þér bíl. Þú ert ekki sjálfkrafa gerður persónulega ábyrgur fyrir gerðum allra annarra bifhjólamanna þó þú eigir sjálfur bifhjól. Afsalið sem þú skrifar undir þegar þú kaupir bifhjólið er alveg eins og afsalið sem þú skrifar undir þegar þú kaupir þér bifreið, það er ekkert smátt letur sem skuldbindur þig til að ábyrgjast, fordæma eða styðja aðgerðir annarra bifhjólamanna hvorki á Íslandi né í öðrum löndum, bara svo þetta sé á hreinu.
Nú, og undanfarin ár hefur verið mikið átak hjá lögregluembættum landsins til að sporna gegn hraðakstri, fjölmiðlar hafa farið hamförum, miklu fé hefur verið veitt til lögreglunnar til tækjakaupa og lögreglan hefur verið í akkorði að dæla fréttum til fjölmiðla landsins þegar vel ber í veiði. Að sjálfsögðu er það gott og blessað, mikill hraði getur drepið, það væri fásinna að halda öðru fram. Það sem ég aftur á móti á erfitt með að sætta mig við eru aðferðirnar, nú fyrir stuttu hækkaði Sturla Böðvarsson sektir við umferðarlagabrotum stórlega og verður að teljast að ástæða hækkunar sekta hljóti að hafa verið í þeirri von að umferðarlagabrotum myndi fækka, og kannski er best að vitna beint í Sturlu þegar hanns segir
"En hertum reglum í umferðinni þurfa að fylgja aukin viðurlög. Tryggja verður að sektir séu við hæfi til þess að letja ökumenn þess að brjóta lögin." hins vegar segir svo Sturla síðar að
"Fjöldi sektarboða er ekki aðalatriðið. Lykilatriðið er að vegna hins öfluga eftirlits og vegna þess að lögreglan á Blönduósi er sýnileg vegfarendum þá hefur tekist að hafa stjórn á umferðarhraðanum og draga úr slysum. Það er kjarni málsins". Jah, nú spyr maður sig? Hvort er þá betra? Auknar refsingar eða forvarnir? Ég er ekki beinlínis farinn að sjá neina stórkostlega fækkun á hraðaksturstilfellum hér á Íslandi eftir þennan refsingarauka Sturlu.
Að mínu áliti er fáránlegt að eyða dýrmætum tíma lögreglumanna í að lúra úti í hrauni, með slökkt ljósin og bíða eftir að einhver komi á 110 km hraða, víst er það í strangasta skilning glæpur að aka á 110km hraða þar sem er 90km hámarkshraði, en eru þessum tveim lögreglumönnum ásamt dýrri bifreið og búnaði ekki betur komið við alvarlegri mál? Samkvæmt tölum lögreglunnar eru framin næstum 6 innbrot á heimili eða fyrirtæki á hverjum einasta degi á Íslandi, tjón einstaklinga og fyrirtækja nema milljónum, og sennilega hundruðum milljóna á ári, hvenær sást þú síðast lögreglubifreið aka eftir götunni þinni að kvöldi til? Nú eða að degi til?
Það eru til mun einfaldari og ódýrari aðferðir til að sporna við hraðakstri, en það eru hraðamyndavélar. Það þarf ekkert að útskýra virkni þeirra hér, en það má geta þess að lögreglan í Bretlandi hefur stóraukið notkun hraðamyndavéla í Bretlandi með frábærum árangri, hraðakstur á vegum þar sem mikilvægt er að hann sé ekki stundaður, s.s. við skóla, íbúðahverfi osfrv. hefur snarminnkað. Samkvæmt gögnum frá Breska ríkinu hefur slysum þar sem hraðamyndavélum hefur verið komið fyrir fækkað um allt að 45% í 2 kílómetra radíus í kringum hraðamyndavélina.
Hér er óþýddur og óbreyttur texti úr skýrslu bretana:
"As this review of research evidence indicates, excessive and inappropriate speed is a major contributing factor to
road crashes and casualties. A comprehensive approach to speed management remains central to the continuing
drive to reduce death and injury on our roads. Speed cameras have proven to be an extremely successful
element of an integrated speed management strategy, and studies have consistently shown that deaths and
serious injuries have been reduced by over a third at speed camera sites. In this context, it is important to
dispel some of the myths about cameras. Rather than ‘punishing motorists’, speed cameras may instead save
the lives of motorists and other road users.Parliamentary Advisory Council on Transport Safety"Það er ágætt í lokin að athuga muninn á hraðakstri og ofsaakstri, þessi tvö hugtök eru ekki þau sömu í mínum huga, hraðakstur er 130km hraði á Reykjanesbrautinni, ofsaakstur er 230km hraði á Reykjanesbrautinni, ég get með engu móti litið það alvarlegum augum ef einhver ekur á Reykjanesbrautinni á 130km hraða um miðja nótt, í þurru veðri og engri umferð, ég get samt ómögulega réttlætt það að aka á 130km hraða eftir Sæbrautinni um miðjan dag, eða í raun hvenær sólarhrings sem er.
Atli Már Jóhannsson Ruddar.Support 182144118